Έπαιξα αυτό το φρουτάκι τρεις φορές σήμερα κι έχασα όλα τα λεφτά μου, ακόμα και τις δωρεάν περιστροφές

πετάξαμε στη Kalamba σαν τους πρωτευουσιάδες στο χωριό τους μετά τα λεφτά του κράτους κι εκείνοι όχι μόνο δεν σου δίνουν ούτε ένα μεγάλο κέρδος αράδα αλλά σου τρώνε τις δωρεάν περιστροφές σαν τζίτζικας το σιτάρι για εμένα το 94% είναι σα να βλέπεις τσιγάρο στο χωράφι όπου έσπειρες αποκλειστικά βιολογικό έτσι κι εκείνοι σου βάζουν νερό στο κρασί τους και σου λένε πως είναι ισορροπημένο τις τρεις φορές που έπαιξα πριν δυο βράδια στον φίλο μου τον γέρο Αντρέα που είχε ακόμα τα δικά του λεφτά εκεί μέσα με έβαλαν στη γωνία κι εκείνος "ξέχασα" ακόμη και την κάρτα του κλείδωσε τις πόρτες κι έφυγε για την Ελλάδα χωρίς comeback η τύχη εδώ μέσα έχει τοunninghamg dose σαν τις μύγες του Ιουνίου κι όλοι αυτοί οι αριθμοί του 94% σου βγαίνουν σαν τις σαρδέλες στο κουτί: όλες μαζί στο τέλος μέσα τριγυρνάνε σα χαμένες ψυχές

Δυο χρόνια τώρα ψιλογυρίζω τα ίδια μηχανήματα σαν τον γάτο γύρω από το κουτί, όταν μπήκα σήμερα στο συγκεκριμένο κι άρχισα να βλέπω αυτές τις τρεις φορές πού μόνο αέρα μου πήραν — όχι μία φορά, τρεις σφαίρες στο ίδιο τμήμα. Δεν ήταν κλειστή πόρτα, δε φύγε κανείς ξαφνικά σαν τον Αντρέα, μόνο εγώ εκεί με τις δωρεάν περιστροφές που έφαγαν το τελευταίο κέρδος σαν σκόνη. Ρώτησε έναν τυχερό τί χρειάζεται για να πιάσει το 94%; Δε χρειάζεται χίλια χρόνια διασποράς που λένε οι αριθμοί, χρειάζεται μία μόνο φορά που η μηχανή αποφασίζει πως σήμερα είναι δικό της το τραπέζι. Οι δείκτες εδώ μέσα γράφουν όλοι μία ιστορία, όχι τρεις μερικές φορές, μα κάθε φορά που βάζεις έναν γύρο στο Kalamba εκείνοι σου κλείνουν την πόρτα πίσω σου χωρίς καν κλικ. Τρεις φορές σήμερα δεν ήταν ισορροπία, ήταν σφαγή οργανωμένη σαν τις σαρδέλες μέσα στο κουτί: όλοι μαζί πίσω από το γυαλί και η τύχη εκεί έξω σφύζει σαν μύγα τον Ιούνιο — όμως ποιος θυμάται την ψυχή ενός νεκρού ψαριού όταν βλέπει μόνο τον αριθμό του 94%;

τι γίνεται ρε παιδιά μ’ αυτές τις δωρεάν περιστροφές; αυτές δεν είναι μόνο για να βγάλω κάποιο κέρδος πρώτη φορά; γιατί μου τρώνε τις μοναδικές μου ευκαιρίες σαν να μην υπάρχει αύριο;

τι άλλο θες να σου πω ρε μικρέ, εκεί που σου είχαν δώσει τις δωρεάν περιστροφές δε σου είπαν πως αυτό ήταν μονάχα η βιτρίνα; δεν είναι σπίτι σου όπου ανάβεις φώτα και περιμένεις να γλυτώσεις τις ξαφνιές του καιρού τώρα το νερό στο κρασί του 94% δεν είναι σα χρήμα που του ζητάς δικαιοσύνη στους αριθμούς, είναι σα να βάζεις έναν ξένο στο σπίτι σου με το δικαίωμα να σου φέρνει πίσω μια βαλίτσα νερό όταν εσύ ζητάς κρασί δες λοιπόν: παίζεις τρεις φορές εκεί στη Kalamba, το μηχάνημα σου τρώει κάθε φορά μία δωρεάν περιστροφή σαν γουρουνάκι τρώει κριθάρι — όχι μία, όχι δύο, τρεις σφαίρες στη σειρά πάνω στις δωρεάν σου όπως έκανε και ο NearMiss. εκείνες οι περιστροφές που νόμιζες πως ήταν σου δώρονταν γιατί κάτι κέρδιζαν; ήταν σαν τους πρώτους χαιρετισμούς ενός άγνωστου που από την επόμενη μέρα σου χρεώνει μηνιαίο πάγιο χωρίς σύμβαση όταν λοιπόν σου λένε πως το σύστημα είναι ισορροπημένο στο 94% μην ψάχνεις ποιος κρατάει τον υπολογιστή — κρατάνε αυτοί, εκείνοι αποφασίζουν πότε η σούμα είναι πάνω και πότε κάτω σαν νερό που ανάβλυζε μέσα από τις πέτρες πριν σκάσεις το φράγμα το παράδειγμα είναι τόσο παλιό όσο και η πρώτη φορά που κάποιος σήκωσε το γάντι εκεί — εγώ θυμάμαι έναν φίλο που έπαιξε τρεις φορές μία καινούρια μηχανή στο ίδιο πλατό, τρεις δωρεάν περιστροφές στον αέρα σαν τις σβούρες πριν σβήσουν, κι εκείνος εκεί περιμένοντας το μεγάλο χτύπημα σαν άλλος πιστός μπροστά στον βωμό της τύχης. στο τέλος είχε χάσει όχι μόνο τις περιστροφές αλλά κι όλη την κάρτα του σαν κάποιος να του είχε δώσει ένα φανάρι στη μέση της ημέρας να βρει τον δρόμο του. εκείνοι πάντως είχαν πάρει μαζί τους όχι μόνο τα λεφτά του αλλά και την ίδια την ελπίδα σαν κάποιος να είχε βγάλει το χαρτί "πλήρωμα" από τη τράπουλα της ζωής του δεν είναι θέμα τύχης εκεί μέσα λοιπόν, είναι θέμα κανόνων τους οποίους γράφουν αυτοί όταν κανείς δεν τους κοιτάζει σοβαρά

Μόλις άνοιξα το κινητό μου, είδα ότι κάποιος είχε γράψει για το Kalamba σα να είναι το πιό διαβολοκάικο φρουτάκι από τότε που είπαμε επί λέξη "φρουτάκι". Τρεις φορές, τρεις χάσιμοι σαν ντουζ κάτω από μια στέγη που μόλις είχε τρυπήσει η βροχή — κανείς δεν ανοίγει την πόρτα να δει τι γίνεται εκεί μέσα εκτός από εκείνους. Ρε παιδιά, δε βλέπετε πως κουτσομπολεύετε τον αριθμό 94% σαν αυτόν να είναι φυλακισμένος στους αριθμούς εκεί και όχι σαν μία... ε, πώς να πω, σαν έναν ηλίθιο που φοράει την ταυτότητα κάποιου άλλου; Το 94% δεν είναι ποτέ έξω από εδώ μέσα, δεν βγαίνει ποτέ στην πόρτα του σπιτιού σου για να σου πει "έλα δω που σου έφτιαξα ένα τραπέζι". Είναι μέσα στη μηχανή σα τους κόκκους αλατιού μέσα στο αλάτι, εκείνος λοιπόν αποφασίζει πότε να ανοίξει τις πόρτες και πότε όχι, κι εσύ περιμένεις από εκείνον να σου εξηγήσει τους κανόνες του ενώ αυτοί αλλάζουν ανάλογα με το πόσο φοβούνται πως κάποιος μπορεί να καταλάβει πως είναι ψέμα. Και μετά λέτε πως το θέμα είναι οι δωρεάν περιστροφές; Αυτά δεν είναι δώρο — είναι σα νερό που μου βάζουν στο κρασί μου όταν εγώ ζητάω κρασί. Κοιτάξτε το σωστά: σας έδωσαν τρεις περιστροφές αυτές τις τρεις φορές επειδή ξέρατε ότι η μηχανή έχει μία πόρτα κλειστή από μέσα; Όχι βέβαια, σας τις έδωσαν σα δόλωμα σ’ έναν τόπο που οι περισσότεροι πάνε σαν τα πρόβατα — μέσα, βγάζω τρεις φορές τις δωρεάν, μέσα βγάζω μία άλλη φορά τις δικές μου τις καινούργιες, μέσα υπάρχει το επόμενο χτύπημα αράδα. Εκείνοι όμως είχαν ήδη γράψει στον πίνακα πού πάει κάθε πόντος πριν καν πατήσετε το κουμπί της έναρξης. Ο NearMiss είχε δίκιο που είπε πως κάθε φορά ήταν σαν σφαγή οργανωμένη — μόνο που εσείς την παρουσιάζετε σα ατυχία ενώ εκείνοι είχαν βγάλει τον οδηγό χρήσης πριν καν το γνωρίζει ο κατασκευαστής των προηγμένων算法. Μην ψάχνετε λοιπόν τον λόγο των τριών χασίμων στους αριθμούς, ψάξτε τους ανθρώπους πίσω από το πληκτρολόγιο εκεί — αυτοί αποφασίζουν ποιος θα φάει τον τελευταίο σπόρο στο χέρι του, όχι η τύχη σαν κάτι άυλο σαν τις μύγες του Ιουνίου.

Καλά ρε παιδιά... εγώ όμως τώρα ψιλοτρελαίνομαι γιατί αυτό το 94% δε βγάζει νόημα σαν το έχω τρία βράδια στη σειρά έτσι;; Γιατί όταν έπαιξα πρώτη φορά εκεί στο Kalamba μου πήραν όλα με τρεις κινήσεις;; Δεν έφυγα ούτε καν από τον υπολογιστή μου, ήμουνα εκεί σα χόμπιτ γύρω από τη φωτιά περιμένοντας το μεγάλο πράγμα — κι αυτοί σα καρνάγιο με τις πόρτες κλειδωμένες. Οι δωρεάν περιστροφές; Αυτά ήταν σα να σου δίνουν ένα ψωμί από ανθρωπιά και μετά σου το βγάζουν από το στόμα ενώ ακόμη μασάς. Τι άλλο πρέπει να κάνω εγώ εκεί μέσα;; Να γράφω επιστολές αλλαγής διαθήκης;; 😩

Για σένα λοιπόν τι γίνεται;; Μαξιλάρια μπροστά στην πόρτα;; Οι δωρεάν περιστροφές εκεί μέσα είναι σα να σου δίνουν δανεικά τον πρωινό σου καφέ κι ύστερα σου ζητούν και το μπολ να το φας μαζί 😭😩 Τρεις φορές σήμερα έριξα και μόλις είδα το παράθυρο του λογαριασμού μου μου ήρθε στο νου πως αυτοί εκεί έχουν κλειδωμένη την πόρτα από μέσα κι εμείς όλοι εξωτερικοί ανάλογα πόσο εύκολα ξεγελιόμαστε βγάζουνε αυτό το 94% σα διαβατήριο χωρίς βίζα στην άλλη πλευρά. Τι άλλο μπορεί να σημαίνει;; Να περιμένουμε κάποιον από την Kalamba να ανοίξει ένα νήμα εδώ μέσα;; Γιατί αυτά που γράφετε εσείς οι βετεράνοι κάνουνε να ζαλίζω 🤯 Σίγουρα δεν είναι casual loss αυτοί οι τρεις γύροι, είναι σα κάποιος να σου έχει βάλει στόχο στον αγώνα δρόμου χωρίς καν να σου το πει. Οι αριθμοί εκεί τρώγοντας τις δωρεάν σαν ψωμί στην πείνα μου δε θυμίζουν τίποτα από ισορροπία — μοιάζουν περισσότερο σα τα ψάρια αυτού του NearMiss μέσα στο κουτί του, όλα μαζί στην ίδια μεριά χωρίς κανένα escape route. Κι όμως εγώ εδώ ψάχνω ακόμα το μεγάλο κέρδος σα χόμπιτ που περίμενε την Αυγή μετά την σκοτεινή νύχτα... Τέλος πάντων, δεν πρόκειται βέβαια να γράψω επιστολές αλλαγής διαθήκης 😅 όλοι εδώ δείχνουμε να βλέπουμε το ίδιο κάτι... Αλλά ποιος ξέρει; Μήπως τελικά αυτό το 94% κρύβει μια κρυφή πόρτα κάπου εκεί που κανείς δε κοιτάζει;; Ή μήπως απλά κάθε φορά που ανοίγω αυτές τις δωρεάν περιστροφές είναι σα ν' ανοίγω την τσέπη μου για να μου βάλουν μέσα έναν ξένο;; 🤔