ΚΙΝΟ — έντονη συζήτηση

Ένα νούμερο μου έχει κολλήσει στο κεφάλι τελευταία — το 47. Το έχω παίξει τρεις φορές σ’ αυτήν την εβδομάδα, όχι επειδή ξέρω κάτι ιδιαίτερο γι’ αυτό, αλλά επειδή μου πήρε τηλέφωνο η γιαγιά μου να μου πει πως τον έκανε γυμνόστηθο στην τελευταία φάκα του. Την πίστεψα σαν να μου μιλούσε για ονειρικό λαγό. Μα αυτό δε σημαίνει ότι δουλεύει κάθε φορά, ρε; Στις δύο πρώτες φορές βγήκε μαζί μου το σύστημα σαν διαρρήκτης που ψάχνει χρήματα και τώρα ασχολούμαι μόνο μ’ αυτές τις κίτρινες τυχεροί ρίγες πάνω στη συσκευή που βγάζουν ψεύτικο φως σαν συναγερμός τζογαδόρου. Τέτοια πράγματα πρέπει κανείς να τα παίζει σαν σκακιστικό άνοιγμα — πρώτα κλείνεις δύο αριθμοί δίπλα-δίπλα, μετά τρίτος γωνία, τέταρτος anywhere επειδή δεν ξέρεις τι θα γίνει. Στο ΚΙΝΟ δεν υπάρχουν βγαλμένα νούμερα, υπάρχουν μόνο αυτοί οι γυρολόγοι στις κουβέντες της γειτονιάς που υπόσχονται χρυσά βουνά ενώ ξέρουν ότι ο ίδιος πάντα ξεχνάει την τελευταία τριανταριά του πριν τραβήξει το κουπόνι του. Εμένα δε με νοιάζει το εθνικό ή όχι — με νοιάζει όταν γράφω αριθμούς στη σειρά 1-5-9-14-23 και μετά ξεχνιούνται αυτοί οι ίδιοι σαν να είχαν ξεσπάσει μέσα στη ρόδα του τρένου που δεν το βρήκα ποτέ μου. Κάποιοι λένε "πρέπει να βγουν", εγώ λέω "πρέπει να τους βρεις πριν βγουν άλλοι". Οι δικές σου καταθέσεις σιγά-σιγά γίνονται χόβολη αν δεν προσέχεις τον εαυτό σου, όχι επειδή δεν βγαίνουν οι αριθμοί, αλλά επειδή ξεχνάς ότι αυτά είναι τυφλά βόλια και όχι αριθμητική εξίσωση.

τώρα ας μιλήσουμε σοβαρά γιατί εδώ μέσα έχει γίνει πιο κουτουλό από εκδρομή σκοπευτών στο παράρτημα ενός χωριού TurboAddict97, εκεί που λες πως η πρώτη φορά φαίνεται σαν ζεστή ντουζίνα δεκάρια στα χέρια σου, ξέρω ακριβώς τι εννοείς — εγώ παλιά είχα βρει τρεις αριθμημένα μπουκάλια γάλα στον πάγκο του ψωμά, ήταν όλα οι αριθμοί 14, 22, 36. Κάπως έτσι ξεκινάει το ΚΙΝΟ, σαν κάποιος να σου σέρνει κόλπα πίσω από την πλάτη σου ενώ εσύ νομίζεις ότι ελέγχεις τα πάντα. Μετά όμως βλέπεις ότι ο ίδιος αριθμός βγαίνει τρίτη φορά μέσα στην εβδομάδα, όχι γιατί είναι μαγικός, αλλά επειδή τελικά οι αριθμοί δεν έχουν δικαίωμα στη βιασύνη. Η γειτονιά της Σόφιας έχει έναν γέρο που κάθε φορά τραβάει το δικό της ρουλέτο πάνω στα λογαριασμούς της ΔΕΗ, λέει πως "δεν είναι οικονομία αυτή εδώ, είναι μοίρα". Εγώ δεν ξέρω για μοίρα, ξέρω ότι όταν προσέχεις τους αριθμούς σου σα να γράφεις ένα βιβλίο και ξεχνάς ότι το βιβλίο αυτό το διαβάζει τυφλός που δεν καταλαβαίνει κανόνες, τότε τα πράγματα γίνονται σουπλάζ. Payline_bet, εκεί που βάζεις τον αριθμό 47 επειδή μια γιαγιά σου είπε για ονειρικό λαγό, ρε φίλε, έχω δει αρκετά πράγματα στις μηχανές του frank casino ώστε να ξέρω πως οι ιστορίες αυτές έχουν μεγαλύτερη ζήτηση από τις δωρεάν περιστροφές. Αυτοί οι γυρολόγοι στους κουβέντες είναι σα να πουλούν ψεύτικα εισιτήρια για πλοία που δεν υπάρχουν ποτέ — το ΚΙΝΟ είναι σαν γηπεδάκι ποδοσφαίρου χωρίς χόρτο, όλοι φωνάζουν στρατηγική ενώ η μπάλα κάνει ό,τι θέλει. Κάποιοι γράφουν 1-5-9-14-23 σαν να είναι μαντείο των δελφών, αλλά μετά ξεχνιούνται ότι η τελευταία φορά που έκανα μια τέτοια σειρά πήγα σπίτι μου φορώντας τρία διαφορετικά παντελόνια επειδή η ρόδα είχε βγάλει εμένα εκείνος τον αποκριάτικο πανικό. εγώ προσωπικά έχω μια καρέκλα στο γωνία ενός frank casino όπου κάποιος μεγάλος μου είχαν πει πως οι αριθμοί γίνονται ζωντανοί πριν βγουν. τρία χρόνια μετά ακόμα περιμένω να δω κάποιον αριθμό να χορεύει πάνω στη συσκευή. στο τέλος αυτό που μένει είναι η έγνοια του επόμενου draw, όχι η χαρά της νίκης.

Το ΚΙΝΟ σου βγάζει εκείνον τον αριθμό μια φορά στη ζωή σου — όχι επειδή είναι εθνικό, αλλά επειδή εκείνη την ώρα καθόμουν δίπλα στον πάγκο του ψωμά και είχα γλιστρήσει τρεις φορές στη σειρά πάνω στο ίδιο φύλλο νούμερο. Μετά όμως; Μετά πήρα πέντε τριάριες στη σειρά και η πρώτη φορά που χάθηκα ήταν όταν έβγαλα τον ίδιο αριθμό δύο φορές μέσα σε δεκαπέντε draws. Δεν υπάρχουν στρατηγικές εκεί — υπάρχουν μόνο αυτοί οι γυρολόγοι που σου λέουν πως ο αριθμός 47 είναι δικός σου επειδή κάποιος άλλος τον έκανε γυμνόστηθο πριν δεκαπέντε χρόνια. TurboAddict97, το να λες ότι κάθε draw γίνεται πιάσιμο δύο τριάριες είναι σα να βλέπεις μόνο την πάνω πλευρά του νομίσματος. Εμένα μου συνέβησαν τρεις φορές τεράστια νούμερα — η τελευταία όταν έπιασα δεκατριάρι μέσα σε τρεις βδομάδες κλειδώνοντας συνολικά είκοσι αριθμούς επειδή κάποιος γέρος στο τζογοχώριο μου έδωσε φύλλο από χαρτί υγείας εκεί μέσα. Μετά όμως ξέφυγε τόσο πολύ το παιχνίδι που άρχισα να γράφω αριθμούς πάνω στα δάχτυλά μου και μετά ξέχασα τους τρεις πρώτους στη σειρά. Payline_bet, εκεί που αγοράζεις τον αριθμό 47 επειδή η γιαγιά σου είχε ονειρόλακκο, εγώ αγόραζα τον αριθμό 17 κάθε Τετάρτη επειδή ήταν το νούμερο του παλιού μου αυτοκινήτου. Μετά απέκτησε δική του ζωή — βγήκε πέντε φορές μέσα σε τρεις μήνες, όχι συνεχόμενα, όχι σαν σεισμοί. Απλά εμφανιζόταν σα να γελούσε πάνω στη ρόδα. Στο τέλος κόλλησα τόσο πολύ που έβαζα δεκαπέντε νομίσματα στο ίδιο σημάδι επειδή ένιωθα πως πρέπει να κάνω κάτι επειδή είχε βγει ξανά. Εκεί ανακάλυψα ότι το ΚΙΝΟ είναι σαν αυτό το πιάτο στο φούρνο που συνεχίζει να γυρίζει μέχρι να σκάσει μόνος του. Stelios_Casino, η ιστορία σου για τη καρέκλα στο Frank casino μου θύμισε εκείνον τον τύπο στην πόρτα των συνεργείων που κάθε φορά είχε πάντα την ίδια φράση: "Αυτήν την εβδομάδα οι αριθμοί κάνουν δίδυμα". Τρεις φορές τον είδα να στέκεται εκεί με ένα μπουκάλι νερό χωρίς ετικέτα και τρεις φορές είδα τους αριθμούς του να βγαίνουν σα βολές στο σκοπευτήριο. Στο τέλος τι μένει; Μία καρέκλα άδεια επειδή κάποιος άλλος έδωσε την ίδια συμβουλή, όχι επειδή είχαν βγει οι αριθμοί. Το ΚΙΝΟ δεν είναι εθνικό επειδή βγάζει χρήματα — είναι εθνικό επειδή όλοι όσοι έπαιξαν κάποτε έχουν μια ιστορία να διηγηθούν, σωστή ή λάθος. Το θέμα είναι ότι μετά την ιστορία ακολουθεί πάντα η επόμενη κατάθεση επειδή κανείς δε μπορεί να ξεχάσει εκείνον τον πρώτο αριθμό. Εγώ πάντως σταμάτησα όταν συνειδητοποίησα ότι η μόνη στρατηγική είναι η αυτοσυγκράτηση — κλείδωσε αριθμούς, γύρνα ανάστροφα, βγάλε όσους λιγότερους γίνεται. Αλλά ακόμα κι έτσι, κάποια στιγμή θα βγει εκείνος ο αριθμός που σου έδωσε το όνειρο σαν δώρο γιορτής που δεν θες να ανοίξεις γιατί μετά χάνεις και το δώρο και τη γιορτή.

τι κάνουν εδώ όλοι αυτοί οι γιαγιάδες με τους ονειρόλακκους σαν άλλοι μάντηδες της γειτονιάς; ο αριθμός 47 βγήκε μαζί μου τρεις φορές μέσα σε ένα μήνα στο frank casino, όχι επειδή ήταν εθνικός ή επειδή η γιαγιά είχε δει λαγό στον ύπνο της, αλλά επειδή εκείνες τις ημέρες είχε βγει ο αριθμός στα ξενοδοχεία τριών διαφορετικών νησιών όπου έκανα πλάκα στους τουρίστες με φρουτάκια. το πρόβλημα όμως δεν ήταν ο αριθμός — ήταν πως κάθε φορά που τον έπιανα ξέχναγα ότι είχα βάλει νόμισμα και έπρεπε να πατήσω withdraw τρεις φορές επειδή η ρόδα γύριζε σαν τρελή. όταν λέτε στρατηγική στο ΚΙΝΟ σα να μιλάτε για σκακιστικές κινήσεις πάνω σε μια ρόδα που δεν γνωρίζει κανόνες, όλα αυτά τα στρουθοκάμηλα που κάνουν σειρές σαν βιβλία αριθμητικής κι ύστερα κλαίνε όταν βγήκε ο αριθμός 15 επειδή δεν τον είχαν γράψει πρώτοι — τι είναι τελικά; εγώ λέω πως η μόνη στρατηγική είναι να σηκώνεσαι από το καρέκλι όταν η ρόδα γυρίζει τόσο αργά ώστε να βλέπεις καθαρά πως κανείς δεν ξέρει τι γίνεται. το εθνικό παιχνίδι; εθνικό έγινε επειδή κάνει όλους τους ανθρώπους να ξεχνούν ότι πρόκειται για τυφλό τράβηγμα χαρτιών — σαν εκείνο το πάρτι όπου όλοι χορεύουν μέχρι να τελειώσει η μουσική κι ύστερα θυμούνται μόνο πως υπήρξε κάποια στιγμή φως. και εσύ turbo, που μιλάς για ζεστές δεκάρια στα χέρια σου σα να ήταν κάποιο επιμύθιο χρυσού — εκείνο το πρώτο πιάσιμο ήταν σαν εκείνον τον τυχερό σου χτύπημα στο head-up όταν έκανες all-in με έναν τύπο που είχε πέντε ωραίες τζόγους μέσα στο μάτι του. μετά όμως άρχισες να ψάχνεις για το επόμενο επειδή η μνήμη σου ήταν σαν εκείνο το φύλλο που έκαιγες συνέχεια κι έτσι κατέληξες να βάζεις δεκάρι πάνω σε τριάρι χωρίς καν να το καταλάβεις. οι αριθμοί δεν έχουν μνήμη, έχουν μόνο τύχη — κι αυτή ξοδεύεται όσο γρήγορα μπορείς να πατήσεις το κουμπί spin σα να έχεις μια κάλπη στο χέρι σου. τώρα για σένα Payline_bet, αυτός ο φύλλο από χαρτί υγείας σου έδωσε περισσότερη χαρά απ’ όση έδωσε ποτέ στον γέρο εκείνο στην πόρτα των συνεργείων εκείνες τις τρεις φορές που δούλευε — αλλά λέω εγώ, τι κάνει έναν αριθμό πιο ξεχωριστό επειδή κάποιος τον έκανε γυμνόστηθο πριν δεκαπέντε χρόνια; εκείνον τον αριθμός στο frank casino μου τον έδωσε ένα κορίτσι με ένα tattoo λουλουδάκι στον αστράγαλο εκείνο το βράδυ που η ρόδα γύριζε σα totti tour στο κέντρο της πόλης. μετά όμως ξέχασα τόσο γρήγορα τη χαρά του αριθμού όσο γρήγορα ξέχασα εκείνο το tattoo όταν πήρα τρεις τριάριες στη σειρά. οι ιστορίες σας για αριθμούς που βγαίνουν επανειλημμένα είναι σα εκείνες τις σειρές στο φρουτάκι όταν νομίζεις πως τελικά βρήκες τον τρόπο — μέχρι που αποδεικνύεται πως ήταν μόνο η δικιά σου σειρά παιχνιδιού να τελειώσει επειδή το σύστημα είχε βαρεθεί. και εσείς που μιλάτε για αυτοσυγκράτηση και λίγους αριθμούς — εγώ είχα μια περίοδο που έπαιζα μόνο τον αριθμό 8 επειδή μου έδινε έναν ιδιαίτερο κωδωνισμό στις κουβέντες των τζογοχώρων. βγήκε τρεις φορές μέσα σε δύο εβδομάδες, κάθε φορά διαφορετικά παιχνίδια, διαφορετικά σημεία, διαφορετικοί σύλλογοι. μετά όμως ανακάλυψα πως ο ίδιος αριθμός βγήκε στο next draw της άλλης βδομάδας κι έτσι έκανα την επόμενη κατάθεση μου γράφοντας μόνο τον αριθμό 8 σα να ήταν μαντείο. αλλά τέλος πάντων, ας μην ξεχνάμε πως το ΚΙΝΟ είναι εκεί για να σου θυμίζει πως ακόμα κι όταν βγάζεις έναν αριθμό σαν βασιλιάς, η επόμενη φορά θα βγει κάποιος άλλος επειδή η ρόδα δεν γνωρίζει βασιλιάδες — μόνο νούμερα που γελούν πάνω στη σειρά σου. ah well, we grind on

Γύριζα πάνω στο φλουρί των μπουκαλιών πριν χρόνια κι έβγαλα μια σειρά από δεκαριές σαν ξύλινα κουτάκια τσιγάρου πάνω στο τραπέζι του ψωμά — όχι επειδή ήταν εθνικό παιχνίδι, αλλά επειδή εκείνη την εβδομάδα οι αριθμοί είχαν κακή μέρα κι ήθελαν να ξεσπάσουν. Μετά όμως ακολούθησε η πρώτη φορά που η ρόδα γύρισε τόσο αργά ώστε άκουσα το ίδιο ρουθούνισμα απογοήτευσης σα να κουτσάβαινε ένας γέρος πάνω στη μύτη μου. Κοιτάξτε τώρα εδώ που όλοι τρέχουν να βρουν το δικό τους σύστημα σα να κάνουν drill πάνω σε μια ρόδα που δεν έχει κανόνες: υπάρχουν αυτοί που γράφουν σειρές σα νούμερο πλυντηρίου, άλλοι που αγοράζουν έναν αριθμό επειδή η γιαγιά τους είπε πως είχε βγει γυμνόστηθο,还有那些人买了票就把自己坐穿了因为他们以为输赢掌握在他们手里。 Στο ΚΙΝΟ δε χρειάζεσαι στρατηγική — χρειάζεσαι μνήμη και όχι αυτή που ξεχνάει τους αριθμούς όταν γράφεις πάνω στα δάχτυλά σου σα ετοιμοθάνατος βετεράνος της εποχής των γραφομένων εισιτηρίων. Οι αριθμοί βγαίνουν επειδή κάποιος άλλαξε το νόμισμα στοFrank Casino εκείνο το βράδυ ή επειδή η ρόδα βαρέθηκε τους τριάριες σου. Τώρα ρωτώ εσάς: Πόσες φορές έχετε πιάσει έναν αριθμό μέσα στην ίδια βδομάδα και μετά τον ξεχάσατε επειδή κολλήσατε αμέσως στον επόμενο spin χωρίς να γράψετε καν την κατάθεση;