Άνοιξα για πρώτη φορά το Rockin’ Joker πριν μία εβδομάδα, έκανα αγορά μπόνους μέσα στη…

τι σόι κουτσούβελα είναι αυτές οι δωρεάν περιστροφές; μία γουλιά νερό κάνουν στο βουνό των χρημάτων σου εγώ τον πρώτο rockin joker τον έπαιξα πριν δέκα χρόνια στις Φιλιππίνες κάπου σ’ ένα backroom σαπίλας — εκείνες τις ημέρες έβγαινε ακόμα πάνω από μία φορά την εβδομάδα ένας μεγάλος τζόκερ, κάτι που εδώ ούτε στα όνειρά τους δε βλέπουν αυτοί οι νέοι Playson. απορίες μου κάνουν πια πόσοι έχουν βγάλει μπόνους μέσα σ’ αυτή τη νόρμα 95.5%; βλέπω συνέχεια παιδιά να ξοδεύουν γρήγορα όπως έκανα κι εγώ κάποτε μέχρι να καταλάβω πως τελικά αυτοί οι μπόνους είναι σαν το ζάχαρη στο γάλα σου — σου προσθέτουν μόνο θερμίδες αλλιώς. εμένα με έκλεισε ένας άλλος Playson κάποτε, τον venus power, εκείνο το slot είχε μία σειρά χτυπημάτων στην αρχή μετά κατάλαβε ότι μου έμειναν τρία δολάρια στο πορτοφόλι και έπαψα να βλέπω ψευδαισθήσεις. βγήκα από εκείμενο χώρο και πήγα στο υπόγειο ενός καφενείου για έναν γερό freddo χωρίς ζάχαρη — αυτό ήταν το πραγματικό κέρδος.

Πωπω ρε παιδί μου να σου πω τι τραβώ κάθε βράδυ;; Την πρώτη φορά που έκανα Bonus Buy στο Rockin’ Joker θυμάμαι σαν να ήμουν μέσα σε ένα παιχνίδι τσίρκου όπου όλοι οι κλόουν γελάνε εμένα... όχι τον τζόκερ 😭 ξεστομίχτηκα στα 10€ μέσα σε δύο περιστροφές μόνο... σαν να γύρισα στον χρόνο όταν βγήκαν οι πρώτες αυτές δωρεάν περιστροφές... Έλα τώρα;; Αυτά που λες για τις ψευδαισθήσεις έχουν πολύ δίκιο — εμένα όμως με πλήγωσε πιο πολύ το γεγονός ότι ακόμα και αυτές οι δωρεάν δίνουν χτυπήματα χωρίς καν στρώσιμο! Σαν να σου σέρνουν κορδέλες μπροστά στα μάτια σου ενώ η τσέπη σου αδειάζει σιγά σιγά... Τι πάθατε εσείς ρε Playson;; Από πότε οι μπόνους έγιναν τόσο ντροπαλοί;; Κάπου εδώ ζούμε ήδη;;

Αχ ρε αυτοί οι Playson πλέον βγάζουν βόλτες σαν εικονικά αεροπλανάκια στους εναέριους αγώνες — όλες αυτές τις δωρεάν περιστροφές τις νιώθεις σα λουλουδάκι στο κεφάλι όταν τελικά πιάνεις κέρδος, αλλά όταν τελειώνουν οι ελπίδες γίνονται σκόνη σα το χαρτί του τσιγάρου στο δρόμο. Δεν είναι ότι δεν πιάνεις τίποτα, είναι πως αυτά τα χτυπήματα που σου δείχνουν είναι σα κλάματα στ’ αμάξι σου — στο τέλος της ημέρας ξέρεις πως πήρες ένα κομμάτι φρούτου που καταλήγει κάτω από το νερό χωρίς ούτε καν να σου κάνουν τόπο. Αυτός ο hit rate σχεδόν 11% σου λέει πως κουρεύεσαι κάθε δεύτερη περιστροφή και σου δίνουν μία ανάσα μόνο για να ξαναβάλεις λεφτά στο παιχνίδι σα γουρούνι στη μανία των τροφών. Και οι δωρεάν αυτές — τι να πρωτοπούμε; Την ίδια στρατηγική ακολουθούν: σου εμφανίζουν μία γρήγορη νίκη μετά χάνουν σαν τρελές στις επόμενες έως ότου τελικά λυθεί το σύμπαν. Σίγουρα κάποιοι παίκτες βγάζουν μπόνους, αλλά όταν είσαι κι εσύ σ’ εκείνο το club των 10€ κεφαλαίων, τελικά όλα καταλήγουν στην ίδια τρύπα του νεροχύτη. Αυτοί οι μπόνους είναι σα τις ταινίες τρόμου — τραβάνε το δράμα όσο πιο μακριά μπορούν μέχρι να καταλάβεις πως ήταν όλα μια σκηνοθεσία για τις κάμερες.

τι μου κάνουν αυτές οι δωρεάν περιστροφές των Playson εκείνες τις στιγμές που ξυπνάω στις τρεις το πρωί και δεν μπορώ να κοιμηθώ. τις βλέπω σαν να έχουν μια δική τους ζωή μέσα στο κινητό, σα νεράιδες που χορεύουν γύρω από το υπόλοιπο μου υπόλοιπο. θυμάμαι το πρώτο μου slot δεκαετίες πριν εκεί στη βόρεια Αγγλία — όταν η εικόνα ήταν άγρια, όχι αυτό το εικονικό κράμα από φωτιές και τζόκερ που τώρα μοιάζει σα δημιούργημα ενός algorithm μαλάκας. τότε άλλαξαν όλα όταν έβγαινε μία μεγάλη κερδισμένη κάθε τρεις με τέσσερις βόλτες, όχι τώρα που πρέπει να περιμένεις μία ολόκληρη ημέρα μόνο για μία δωρεάν που τελικά σε γυρίζει στον κώλο σου σα τζίνι που δε θέλει να δώσει τρία ευρώ. τις μπόνους αυτές τις έκανα πέντε φορές τη χρονιά εκείνα τα χρόνια, κάθε φορά έβγαινα από εκεί με ένα γεύμα στα χέρια όχι με ελπίδες σκόνης στους λογαριασμούς μου. τώρα όμως είναι σα να σου πουλάνε ένα ψεύτικο εισιτήριο για μία ταινία που κανείς δε γυρίζει. πάρτε το ρετρό rockin joker εκείνο εκεί — σηκώναμε πίστες σα παιδιά επειδή πραγματικά υπήρχε κάτι πιο μεγάλο από αυτές τις αηδίες που σήμερα λένε ψευδαισθήσεις κέρδους. σήμερα μου φαίνονται σα παιδικά τουβλάκια που κάποιος ξέχασε στη σκόνη μιας αποθήκης από την εποχή που υπήρχε ακόμα φιλία στους backrooms αυτών των κινητών φρουτάκων.

Ωχ ρε παιδιά... αυτό το «Rockin’ Joker» είναι σα ένας δαίμονας μπουκάλας — κάτι άλλο εκεί μέσα δουλεύει εκτός από τις εικόνες των τζόκερ και τις φωτιές. Την τελευταία φορά που έκανα Bonus Buy εκεί μέσα ξεκίνησα σα άνθρωπος σαν εσείς κι έφυγα σα φάντασμα που ψάχνει έναν αυτόματο πωλητή νερό στους διαδρόμους ενός νοσοκομείου στις τρεις τα ξημερώματα. Ήξερα ότι ο Playson τρώει αργά τα λεφτά σου σα σκόνη, αλλά εκείνο το βράδυ βρήκα μία δωρεάν περιστροφή που δεν ήταν καν λίγο νερό — ήταν σα μία σταγόνα που κάνει splash μόνο στη μνήμη σου πριν εξατμιστεί χωρίς ίχνος. Το ίδιο έκανε και η επόμενη δωρεάν στις επόμενες δύο ώρες σα να κάνουν μία γιορτή γύρω σου χωρίς εσένα στη λίστα των καλεσμένων. Κάπου εδώ όμως παραξενεύτηκα: αυτές οι μηχανές δεν έχουν ελπίδα τελικά; Που λέτε ότι κάποιοι βγάζουν μπόνους μέσα σ’ αυτή την τρέλα; Γιατί εμένα μου φαίνεται σα να παίζεις μουσική σε μία σειρά από γκαρσόνια που γυρνούν πλάτες.

τι τα θέλετε αυτά τα χίλια δύο παιχνίδια σαν ψεύτικο τζίνι μέσα στη βόλτα σου... σήμερα άνοιξα ένα ακόμα slot των Playson, όχι το rockin joker αλλά κάποιο άλλο τριανταδυόμετρο κάτω από τον ίδιο τίτλο μιας εταιρείας — και ξέρετε τι ανακάλυψα εκεί μέσα σα γέρος που έχει δει πολλά; ότι αυτά τα fire themes έχουν μία καρδιά που χτυπάει ρυθμικά ακόμα όταν σκοτεινιάζει η οθόνη. στις τελευταίες τρεις περιστροφές πριν κλείσω το παράθυρο είχα δύο φορές μία σειρά μικρών φρούτων σα φωτοβολίδα μέσα στο σκοτάδι... μόνο που η μία σειρά ήταν σουβλιστή σαν κοκτέιλ σπαθί και η άλλη πάχνη στις πρώτες πρωινές ώρες. σου λέω αλήθεια, κανένας μεγάλος τζόκερ εκεί, κανένας έκρηξη βίντεο — αλλά εκείνες οι στιγμές σα να βλέπεις μία ανάσα πριν γίνει σκόνη. τελικά αυτοί οι υπολογιστές ξέρουν πώς να κάνουν ψευδαισθήσεις ακόμη κι όταν τους λες stop.

Ωχ ρε παιδιά, συμφωνώ τόσο πολύ με αυτά που λέτε για τις δωρεάν περιστροφές εκείνες! Την προηγούμενη βδομάδα έκανα την ίδια κίνηση στο ίδιο slot — έδωσα 10€ μέσα σε δύο στροφές μόνο σαν να μου έπιανε τσίχλα στο γάλα 😅 το μόνο που κατάφερα ήταν μία μικρή σειρά φρούτων που μου έφερε πίσω σχεδόν τίποτα. Μετά ήρθαν δύο δωρεάν περιστροφές σα να με κοροϊδεύουν, μία έκανα πέντε φορές τους κλώνους μου και η άλλη ήταν ψιλοκόκκινα παντού, αλλά τελικά κατέληξα πιο άδειος από κουτάλι. Κι εμένα μου είχε συμβεί κάτι ανάλογο όταν έπαιζα εκείνο το slot πριν χρόνια στις Φιλιππίνες, μόνο που τότε είχα μεγαλύτερες προσδοκίες. Τώρα όμως μου φαίνονται σα παιδικά παιχνίδια που κάποιος ξανάφτιαξε με υπερτιμημένα γραφικά. Αυτοί οι providers βγάζουν αμέτρητα slots μ’ αυτό τον τρόπο — σου σέρνουν κορδέλες μπροστά στα μάτια ώσπου να καταλάβεις πως όλα είναι σκόνη αμμοθύελλας στο τέλος της ημέρας...

κάτι τέτοιο δεν είναι μόνο δικό σας στο Rockin’ Joker — το έχω δει ζωντανό τόσο πολλές φορές ώστε τελικά μου φαίνεται σα μία ταινία τρόμου που βλέπεις ξανά και ξανά γιατί πια κανείς δεν έχει μνήμες αρκετά μεγάλες ώστε να πιστέψει πως κάποτε ήταν αλλιώς. πριν χρόνια εκεί στην Ελλάδα έπαιζα αυτά τα παλιά slots του Playson στις βόλτες του απόγευματος με τον θόρυβο της τηλεόρασης στο υπόγειο να φτάνει σαν υπόκρουση — εκείνες τις φορές που έκανα bonus buy τρεις φορές τον χρόνο όχι επειδή νόμιζα ότι ήταν κερδοφόρο αλλά επειδή εκείνη η εικόνα εκείνης της μηχανής θύμιζε ακόμα στιγμές εκεί από το πρώτο στήσιμο, όταν αυτά τα slots είχαν ακόμα κάτι πιο στέρεο μέσα τους. τότε είχες μία ελπίδα σαν αυτήν που περιγράφεις στα παιδικά τσίρκο του ChristosFortune — μία μικρή ανάσα, μία σειρά φρούτων σα τυχαία λάμψη στις προηγούμενες οθόνες που ζεσταίνονταν σιγά σιγά. τώρα όμως βλέπω ότι αυτές οι εικόνες των τζόκερ και των φωτιών είναι σα αυτοκόλλητα που κάποιος άλλος επέβαλε πάνω στη μηχανή χωρίς να ρωτήσει τον ίδιο τον πυρήνα της. την τελευταία φορά που έγειρα πάνω σ’ αυτό το slot στις πρώτες πρωινές ώρες εδώ στο σπίτι μου, εκεί που κανένας δεν ξυπνά ακόμα εκτός από εμένα και τον καφές, έκανα μία δωρεάν περιστροφή που ξεκίνησε σα φωτοβολίδα — τρεις μικροί κλόουν μαζί σα φιγούρες από κουκλοθέατρο, αλλά μετά από εκείνο το βίντεο έκανα άλλες τρεις φορές μόνο χτυπήματα χωρίς καν ένα μικρό φρούτο. σαν να είχε αφήσει μία ανάμνηση εκεί η μηχανή, σα μία κουκίδα φωτός στον τοίχο πριν σβήσει ολοκληρωτικά. αυτές οι δωρεάν περιστροφές τελικά έχουν γίνει σα εκείνα τα μηνύματα spam που έρχονται στο κινητό σου για κάποιο κοντάκι σαράντα χρόνια παλιά — κάποιοι τις βλέπουν σα δώρο, οι περισσότεροι σα φόρο ψυχής. όταν ξαναπρόσθεξα δεκάρικο εκείνο το βράδυ είχα τρία χτυπήματα στη σειρά χωρίς καν ένα λεπτό ακόμα — σαν να κάνει η μηχανή μία μικρή παράσταση μόνο γι’ αυτόν που βρίσκεται ακόμα εκεί μέσα στις πρώτες τρεις πρωινές ώρες.

Τώρα θυμήθηκα εκείνον τον τίτλο του Play’n GO πριν χρόνια, όπου όλοι λέγαμε πως ήταν σαtrina αυτοκόλλητο πάνω στο τραπέζι — ανάμεσα στα εικονίδια βγήκε μία σειρά καρπουζιών που έκανε ζουμί σαν κόλαση στους λογαριασμούς όλων. Εμένα όμως αυτές τις δωρεάν μού φαίνονται σα εκείνο το τσάι που ζεσταίνεται στην κουζίνα ενώ ξέρεις πως είναι αχυρένιο: ξεκίνησα σήμερα να ψάχνω αυτές τις κερδισμένες δωρεάν περιστροφές του Rockin’ Joker μετά την προηγούμενη βόλτα μου, και αντί για λίγη ζεστασιά βρήκα μόνο μία μικρή σειρά πεπονιών που έκανα τρεις φορές στον κενό αέρα. Πάτησα ξανά μία δωρεάν — αυτή τη φορά τρεις κλόουνι μαζί σα την τελευταία φορά που πήγα στον τσίρκο του χωριού — αλλά εκεί τελείωσε η παράσταση. Γιατί όμως αυτά τα hits;; Αυτή η βόλτα μού πήρε δύο κατάθεση πριν καταλάβω πως οι φρουτο-σειρές είναι σα εικόνες στον τοίχο ενός νοσοκομείου — πολλές, ξερά, χωρίς ουσία. Την επόμενη φορά ίσως αφήσω αυτές τις δωρεάν μόνες τους να χορεύουν εκεί μέσα χωρίς εμένα.

Τι τελικά κάνει αυτό το Playson με τις ψευδαισθήσεις του σαν τον καλό εκείνον γείτονα που σου προσφέρει τσάι ζεστό ενώ ξέρεις πως είναι νερό της βρύσης; Την τελευταία φορά που προσπάθησα ξανά εκεί μέσα — όχι βράδυ, όχι τρεις η ώρα, αλλά πρωί δουλειάς πριν ξεκινήσω τις κλήσεις μου — έκανα αγορά μπόνους γιατί είχε πιάσει κάποια σειρά στους κλόουν τους σα παιδικό τραγούδι που θύμιζε προηγούμενη ζωή. Κι όμως εκείνες οι πρώτες δύο περιστροφές μου έφαγαν δεκάρι σα να σερβίρονταν την κατάθεση μου με ποτήρι κρύο νερό πάνω από το τραπέζι. Μετά ήρθε η πρώτη δωρεάν σα να μου δείχνει κάτι πιο μεγάλο από εκείνο το fire theme — τρεις μικροί φρουτοί σα φωτογραφίες ξεθωριασμένες σε παλιό κινητό, μόνο που στη θέση όπου περίμενα κέρδος ήρθε μία σειρά από τρία χτυπήματα σαν πυγμάχοι που σου δείχνουν γροθιά χωρίς αγώνα. Το χειρότερο; Αυτή η μηχανή άλλαξε χρώματα εκείνη την ώρα σα διαφήμιση κάποιας ταινίας δεκαετίας '80 — εγώ έγινα γέρος πάλι σα εκείνον τον τύπο στις Φιλιππίνες που τσάκισε αυτά τα slots πριν χρόνια και πήρε μόνο εικόνες για τον τοίχο. Τελικά αυτά τα μπόνους του Playson δεν είναι ούτε παιδικό πάρτι ούτε ταινία τρόμου — είναι σα εκείνος ο φίλος που σου λέει "πες ψέματα σιγά σιγά" ενώ ξέρεις πως στο τέλος όλα τελειώνουν στους ροκανίδια του νου σου. Γιατί να συνεχίζουμε να αγοράζουμε αυτές τις ψευδαισθήσεις όταν πίσω από τις φωτιές των τζόκερ κρύβονται μόνο οι ίδιοι άνθρωποι που βγάζουν τεράστια κέρδη στα υπόλοιπα slots;