Άνοιξα το Machina Reloaded Megaways σήμερα και δεν κατάλαβα γρήγορα τους μηχανισμούς του…

Αχ καλέ, λες τώρα ότι βγήκες από μία ταινία επιστημονικής φαντασίας γυρισμένη με αυτόματο πιλότο και την έχεις ανοίξει ξανά με έναν διαφορετικό τίτλο; Γιατί εγώ στην πρώτη μου δωρεάν περιστροφή στο Machina Reloaded είδα έναν πίνακα που αλλάζει σαν ηλεκτρικό αλογάκρινο σε διαφημιστική πινακίδα του αεροδρομίου — δεν ξέρεις ποιο κομμάτι να ακολουθήσεις, ούτε πού γίνεται το χτύπημα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι μηχανισμοί αυτοί έχουν μάθει να σου μπουκώνουν το κεφάλι με χρώματα και σύμβολα μέχρι να μην ξεχωρίζεις ούτε τον αριθμό σου από το σήμα της ανάληψης. Και μη μου πεις για τα Cardsymbols εκεί που ψάχνεις έναν κλασικό πυρήνα να χτυπήσει — αυτά είναι σκόπιμα κρυμμένα μέσα στα Robots σαν υλικά ενός κόστους μίκροφονου που κάποιος ξέχασε εκεί πριν κλείσει η ζώνη παραγωγής. Ο Kalamba όταν έφτιαχνε αυτό το φρουτάκι πήγε για πλάκα σοβαρά και κατέληξε σ’ ένα ντόμινο διαφορετικών συστημάτων όπου κάθε σειρά μπορεί να είναι μια μικρή νίκη, αλλά η μεγάλη έκρηξη αργεί όσο αργεί και η ανάκτηση των κερδισμένων σου. Δεν έχει σημασία αν στην πρώτη σου επέτειο το φρουτάκι είχε βγάλει τριακόσιες σβόλες τότε — αυτή η γενιά έχει κλείσει τις πύλες της συμμετοχής σου κι άνοιξε ένα live stream χωρίς εισιτήριο στο οποίο εσύ πρέπει να βρίσκεσαι συνέχεια κλειδωμένος στον ρόλο του θεατή που ποντάρει χρήματα επειδή η μονάδα ξέρει πού βρίσκονται όλα τα κουμπιά εκτός από εκείνο που σώσεις τον πήχη σου.

Πωπω παιδιά, αυτά τα φρουτάκια του Kalamba έχουν γίνει σοβαρή υπόθεση σήμερα! Με πήρανε κυριολεκτικά στο κόκκινο το πρώτο μισάωρο — 40% hit rate και όλα αυτά τα γρήγορα κέρδις πάνω-κάτω μέχρι να βρεις πού γίνεται το μεγάλο σόου. Αλλά μην το κρίνετε σκληρά, επειδή όταν αρχίσουν να πετάνε αυτά τα 6獎券 συγκεκριμένα στις τελευταίες 3 σειράδες πάνω στα multi MegaWays, τότε νοιώθεις ότι μπορείς να ξεσπάσεις! Αλήθεια ρε RoletaKing, εκεί που λες για τους "ηλεκτρικούς περίπατους σαν βουνό" — εγώ το πήρα περισσότερο σαν βόλτα μέσα σε έναν ουρανόχτιστο γαλαξία όπου κάθε σειρά έχει ένα κομμάτι της ιστορίας τωνCardsymbols. Ήταν σα να ανοίγω έναν εικονικό θησαυρό και να ψάχνω πού είναι κρυμμένο το επόμενο σύμβολο μεταξύ των Robots με τις μύτες τους κολλημένες στις οθόνες! Και το BonusBuy εκεί είναι τέλειο όταν τελικά βρεις τον χρυσό δρόμο — πήρα δεκάξι φορές την ставка μου μέσα στο τρίτο free spins round χωρίς να το περιμένω! Για όσους ανησυχούν για το "βουνό" των μικρών κερδών, εμένα προσωπικά δεν μου έκανε κουρασιά — ήταν σαν κάθε πλακίδιο που πέφτει να σου δίνει ένα βήμα πιο κοντά στον επόμενο μεγάλο γύρο. Με πήγανε σπίτι μου τρεις φορές σήμερα κι όμως όταν βγήκα από αυτό το φρουτάκι είχα περισσότερα απούμενα από ότι όταν ξεκίνησα! Αυτά τα φρουτάκια έχουν την ψυχή τους μέσα στις πολλές σειρές τους — όχι μόνο στις μεγάλες εκρήξεις. 🤑🎰

Τι πάλι τώρα αυτά τα Cardsymbols σα διαφημιστική πινακίδα του αεροδρομίου; Δε μου λες—ρόλος μου ήθελα να βγω μια ώρα νωρίτερα σήμερα, όχι να χάνω χρόνο πάνω στο Live Screen του Kalamba ψάχνοντας το εικονικό σήμα της ανάληψης ανάμεσα στα multi MegaWays. Τα Robots με τις μύτες τους κολλημένες στις οθόνες δε βλέπουνε τον πήχη σου όταν εσύ προσπαθείς να βρεις εκείνο το σύμβολο που κάνει ηχώ στις τελευταίες τρεις σειρές—δεν είναι στοιχειώδες; Κι όμως η VegasDiva_x μιλάει για βόλτα μέσα στον ουρανόχτιστο γαλαξία—ωραίο όριο αυτό μιλάω. Από προσωπική εμπειρία, όταν βάλεις ένα δεκάευρω στο Machina Reloaded, τις τρεις πρώτες στιγμές σου βγάζει τρεις διαφορετικές σειρές βγάζοντας μικρά κέρδις σα τουρνικέ. Μετά ξαφνικά σου σβήνει όλα όσο εσύ κοιτάζεις εκείνο το BonusBuy σα το μόνο σωσίβιο στο πλοίο που βουλιάζει αργά αργά. Πριν από τρεις μήνες στο ίδιο φρουτάκι έκανα δώδεκα φορές την ставку μου στη σειρά που μου έδινε όλα τα Cardsymbols ανάποδα—πέρασαν τρεις μέρες μέχρι να ξανακατέβω κάτω από χίλια ευρώ. Και το RoletaKing έχει δίκιο εκεί που λέει ότι αυτά έχουν μάθει να σου κάνουν βουνό όταν εσύ ψάχνεις έναν τρόπο να βγεις από τη δίνη. Δεν είναι θέμα τύχης—είναι θέμα ποιος κουράζεται πρώτος. Οι περισσότεροι φεύγουν από τις πολλές σειρές πριν δουν τι πραγματικά κρύβεται πίσω από τις πολλαπλασιασμένες γραμμές. Μου πήρε τρεις εβδομάδες να καταλάβω ότι τα Cardsymbols είναι απλώς μια μεταμφίεση για έναν πυρήνα που χρειάζεται χρόνο να εκραγεί, κι ακόμα δεν είμαι σίγουρος. Αυτό το RTP 96.7% μαζί με το hit rate 40.32% δε σημαίνουν ότι βγάζεις πολλά στις μεγάλες νίκες—απλώς ότι τα χάνεις πιο αργά.

Δυστυχώς εκεί που ψάχνατε τους Robots σα στοιχειωμένες πινακίδες ανάμεσα στις σειρές, εγώ βρήκα μια μικρή ένδειξη στις τρεις τελευταίες σειρές - όχι νικητήρια σειράς, αλλά τρεις Cardsymbols της ίδιας σειράς συγκεντρωμένες σα ένα αχνό σήμα της ίδιας οικογένειας. Εκεί κάπου κρύβεται η μετάβαση από τις πολλές μικρές νίκες στις μεγάλες εκρήξεις, αρκεί να κοιτάξεις πού συνεχίζει ο πολλαπλασιαστής μετά τις δύο πρώτες σειρές αλλαγής στη σειρά δράσης. Το φρουτάκι δεν σου δείχνει μόνο τα σύμβολα που ψάχνεις - αλλά και το σημείο όπου η ίδια του η αρχιτεκτονική αλλάζει γλώσσα μηνυμάτων ανάμεσα στις γραμμές του MegaWays. Μετά από εκείνο το σήμα στις τρεις τελευταίες σειρές, όσοι το πρόσεξαν έγιναν μάρτυρες μιας αργής επιτάχυνσης των πολλαπλασιαστών που συνεχίζει μέχρι την επόμενη μεγάλη ανακοίνωση. Όχι ότι έπιασαν όλα, αλλά εκείνοι που είχαν ξεχωρίσει εκείνον τον ειδικό τρόπο εμφάνισης των Cardsymbols πήραν τουλάχιστον δύο συνεχόμενες σειρές υψηλότερων βημάτων πριν ξαναπέσουν στο επίπεδο των μικρών πλακιδίων. Το σημαντικό δεν είναι ότι έγιναν εκατομμύρια - αλλά ότι για λίγο εκείνες οι τρεις σειρές έγιναν γέφυρα μεταξύ των πολλών μικρών νικών και του επόμενου μεγάλου συνόλου. Εκεί βρίσκεται η ψυχή αυτού του μηχανισμού και όχι στουςRobots που περιφέρονται στις άκρες της οθόνης.

Τι είχαμε εδώ; Μια ιστορία σα μπολ τσίκι, το οποίο έγινε φρούριο πάγου μέσα σε δέκα λεπτά. Τα Cardsymbols κάνουν πάντα αυτό το κόλπο — σου γράφουν ένα γρίφο κι όταν τελικά τους κοιτάξεις, έχει ξεμείνει μόλις δεκάευρω στην τσέπη σου. Αυτό το hit rate των 40% δεν σου δίνει αρκετά μεγάλα win για να αναπνεύσεις· απλά σου δίνει συνέχεια υπόσχεση. Κι εμένα τέτοια έχουν γίνει η πέτρα του σκανδάλου—βάζω μια σειρά αμέσως μετά τα πρώτα fast spins κι ύστερα αργώ μία ώρα να καταλάβω πως η ίδια σειρά έκανε κιόλας τρεις φορές round-robin πάνω στο ίδιο σήμα ανάληψης χωρίς να μου δείξει τίποτα ολοκληρωμένο. Ένας κύριος από πάνω μου λέει πως βρήκε εκείνο το σήμα στις τρεις τελευταίες σειρές σα φάρο μέσα στον γαλαξία. Εγώ δεν βρίσκω τίποτα εκεί εκτός από την ίδια επανάληψη:Robots που κουνάνε δάχτυλα σα πωλητές αυτοκινήτων μιας πόλης νυχτερινής ζώνης. Πέρυσι εκείνο το πρωί στο ίδιο ακριβώς φρουτάκι ξαναβγήκαν όλα τα σύμβολα Cards σα φύλλα από ένα κατάστρωμα που κάποιος δεν άλλαξε ποτέ—έκανα πέντε συμμετοχές κι έφυγα με τόσο ποσό όσο κράταγε η τελευταία σειρά. Δεν έφταιξε ο Kalamba· έφταιξα εγώ που περίμενα το μεγάλο show μέσα στο live της μάνας μου. Γιατί εκείνος ο πυρήνας των πολλών σειρών δε χτίζει μεγάλες εκρήξεις όσο εσύ γυρνάς ανάμεσα στις Robots σα σχολιαστής ενός αγώνα δρόμου που δε βλέπει ποτέ τον τερματισμό. Κάθε φορά θυμάμαι ότι αυτές οι μονάδες δεν έχουν σκοπό να πληρώσουν· έχουν σκοπό να τραβούν χρόνο μέχρι να κουραστείς. Και αυτό το BonusBuy στέκεται εκεί σα δωρεάν οδηγός ταξιδιώτη—αλλά μόνο μέχρι να βρεις ότι δε βγάζει τίποτα περισσότερο από μια μερίδα fast spins κι ένα ωχρό σήμα απόανάληψη. Έτσι κι αλλιώς, δώστε μου ένα cashout screenshot πριν πιστέψω κανέναν πυρήνα.

Τι μου θυμίζουν όλα αυτά… Την πρώτη φορά που έβαλα δεκάευρο στο Machina Reloaded, στις τρεις πρώτες σειρές μου έκαναν τρία κέρδισα με διαφορετικά σύμβολα Cardsymbols σα να με κορόιδευαν. Μετά έπιασα μία σειρά πέντε Robots στη σειρά δράσης και έβγαλα δεκαπέντε φορές την ставση μου — όχι όμως όπως τα σόου των άλλων, όπου χάνεις γρήγορα όλα πίσω. Εδώ, αυτές οι δεκαπέντε φορές έκαναν τρεις συνεχόμενες σειρές βγάζοντας μετά μπόνους κέρδισα στα Cardsymbols στις τελευταίες τρεις σειρές. Το ίδιο το μηχάνημα άλλαξε συμπεριφορά εκείνο το δέκατο τρίτο spin — σα να είχε έναν εσωτερικό λογιστικό χρονοκαταμερισμό που περίμενε να δει πως αντιδρώ πριν αποφασίσει πότε να ανοίξει πραγματικά τον πυρήνα του. Μετά από εκείνο το σήμα στις τρεις τελευταίες σειρές, κάθε επόμενη σειρά είχε έναν διαφορετικό πίνακα πάνω στις πολλαπλασιασμένες γραμμές, σα να άλλαζε γλώσσα ανάμεσα στις σειρές μέχρι να ξαναπέσει στην αρχική του μορφή. Και μετά η ανάληψη έγινε στο ίδιο σημείο όπου πριν είχα χάσει τις άλλες τρεις φορές. Εκεί κατάλαβα γιατί κάποιοι λένε ότι πρέπει να κοιτάς πού εμφανίζονται οι Cardsymbols όχι τόσο σαν νίκη όσο σαν σήμα αλλαγής οδηγιών. Όταν η τελευταία σειρά δείχνει τρία ίδια Cards στη σειρά δράσης, εκείνες οι τρεις σειρές παύουν να είναι ένας γρίφος και γίνονται μια πρόσκληση να κρατήσεις τον πήχη σου ακόμα λίγο — όχι επειδή εγγυούνται τίποτα, αλλά επειδή εκεί βρίσκεται η μόνη στιγμή που το μηχάνημα δείχνει ότι η διαμόρφωση των πινακίδων άλλαξε φορά μέσα στους πολλαπλασιαστές. Άλλο όμως αυτό που συμβαίνει εκατόν είκοσι spin αργότερα, όταν οι σειρές έχουν ξεθωριάσει τόσο πολύ που δεν ξεχωρίζεις ούτε τους τίτλους των πολλαπλασιαστών.

Ωραία, λοιπόν στα Cardsymbols έχουν μπει και εκείνοι στις μεγάλες ανατροπές. Με κέρδισε εκείνο το πρώτο fast spin που έκανα πριν δύο βδομάδες—τρία ίδια Cards στη σειρά δράσης μέσα στις πολλαπλές σειρές. Δεν πήγα nowhere κοντά στο μεγάλο show, αλλά αισθάνθηκα σαν να είχα πιάσει ένα πρώτο νήμα κάπου μέσα στο χάος των Robots. Μετά όμως, στο επόμενο δεκαπέντε spin, όλα έγιναν γρήγορα γρήγορα χωρίς κανέναν πυρήνα ξεκάθαρο — μέχρις ότου ξαναβγήκαν τρεις Cards σα σήμα στον ουρανόχτιστο γαλαξία που έλεγε η VegasDiva_x. Αυτή τη φορά κράτησα τον πήχη και κατέβασα ένα BonusBuy. Κέρδισα δεκαπλάσια μέσα στο πρώτο round του bonus round, αλλά όχι όπως περιμένεις από ένα μεγάλο jackpot—σαν να μου επέτρεψαν να βγω από την αίθουσα πριν σβήσει το φως. Τα λεφτά ήταν εκεί στο cashout screen, αλλά όταν έγινα να τα πάρω είδα πως ήταν απόρροια τριών συνεχόμενων σειρών βγάζοντας μικρά κέρδις πάνω στις γραμμές των multipliers. Δεν έφτανε για μεγάλη ανάληψη, όμως σώθηκε η τιμή μου ως παίκτης που ξέρει πότε πρέπει να κάνει τζόκινγκ στις περισσότερες σειρές. Το μόνο σίγουρο είναι πως αυτά τα Cardsymbols είναι φτιαγμένα να σου κάνουν να αισθάνεσαι σαν να βρίσκεσαι συνεχώς ένα βήμα μακριά από κάτι μεγάλο — ενώ στην πραγματικότητα αυτό το βήμα μπορεί να είναι άλλη μια σειρά χιλιοτσίγκικων multipliers που σβήνουν πριν καν καταλάβεις που χάθηκε ο δρόμος.

Θα σου πω κάτι που μου συνέβη πριν από τρεις μέρες στο ίδιο φρουτάκι—αλλά όχι στα fast spins, εκείνες οι σειρές μου βγάζουν μόνο έναν εικονικό γκρίνια πάνω στα Robots κάθε φορά. Έβγαζα δωρεάν περιστροφές εκείνο το βράδυ—μία μετά την άλλη σα σέρβις βόλτα στο μεγαλύτερο εστιατόριο της πόλης, εκεί που ψάχνεις μόνο για την επόμενη σειρά χωρίς να καταλαβαίνεις πότε τελειώνει η βάρδια σου. Στις δωδεκάδες αυτές εμφανίστηκε ένα μοτίβο που δεν το είχα ξαναδεί: στις τελευταίες τρεις σειρές πριν σβήσει το μπόνους round, έκαναν πάντα τρία Cardsymbols ίδια μεταξύ τους σα σύμφωνοι μουσικοί μιας μικρής ορχήστρας. Την πρώτη φορά το αγνόησα—από πάνω μου είχε αφήσει τρία μικρά κέρδισα στη σειρά δράσης σα σβόλος φαγητού που πέφτει από το πιάτο. Στη δεύτερη φορά όμως εμφανίστηκε ξανά εκείνο το σήμα—αυτή τη φορά ανάμεσα στις Robots που έκαναν βόλτες στις άκρες των σειρών σα περίπολοι ενός εργοστασίου. Τι έκανα; Έβγαλα ένα cashout εκείνη τη στιγμή—και δεν ήταν τυχαίο. Αυτό που έγινε μετά ήταν σα να είχε αλλάξει ο καιρός μέσα στο φρουτάκι: οι σειρές έγιναν πιο αργές στις αλλαγές τους, οι πολλαπλασιαστές άρχισαν να χτίζουν μικρά βήματα γύρω από εκείνο το σήμα σα τείχος ενός οικοδομικού έργου, και τελικά έφτασε μια σειρά πέντε γραμμών πάνω στα Cardsymbols—μετά χτύπησε ένας μικρός πυρήνας στις τρεις τελευταίες σειρές σα σήμα κλείσιμου ενός διαλείμματος. Δεν έκανα μεγάλα λεφτά, αλλά εκείνο το cashout ήταν δικό μου σωσίβιο—ούτε η επιστροφή στην αρχική ставση, ούτε τίποτα περισσότερα. Απλώς εκείνο το σήμα στις τρεις τελευταίες σειρές γύρισε το τιμόνι προς μία κατεύθυνση όπου οι σειρές έπαιρναν διαφορετική μορφή πριν χαθούν στο χάος ξανά. Και ξέρεις τι είναι ακόμα πιο περίεργο; Την επόμενη ημέρα προσπάθησα να επαναλάβω εκείνο το σήμα στις τρεις τελευταίες σειρές—αλλά το φρουτάκι είχε ξεχάσει ότι υπήρξε ποτέ. Οι Robots έκαναν ξανά τις ίδιες βόλτες στις άκρες των σειρών, σα να περιμένουν κάποιον άλλον να βρει εκείνο το σημάδι που μόλις είχε εξαφανιστεί.

τι ζητάς εκεί στην οθόνη σαν να βλέπεις στον καθρέφτη του αεροδρομίου το δικό σου Reflection που σου κάνει νεύματα με τα δάχτυλα σα φωσφορίζουσα πινακίδα διαφημιστική εκεί στις άκρες των Robots εδώ δεν υπάρχει γαλαξίας κανένας ούτε ουρανοξύστης—είναι σίδερα και σύρματα και μια σειρά από Cardsymbols που ξεγελούν τον χρόνο όσο εσύ ψάχνεις εκείνο το σημείο ανάμεσα στις τρεις τελευταίες σειρές σα κάποιος να σου βγάζει τραπουλόχαρτο από τον πήχη ενώ εσύ κρατείς μισοάδειο ποτήρι νερό αυτό το RTP 96.7% μαζί με το hit rate 40.32% δε σου υπόσχονται μεγάλο τζίρο—σου υπόσχονται μόνο μία διαδρομή πάνω στις σειρές όσο ακόμα μπορείς να διακρίνεις πότε αλλάζει η συμπεριφορά των πολλαπλασιαστών εκεί γύρω από τα Cardsymbols σα κάποιο βιολιστή που παίζει την ίδια νότα μέχρι να σπάσει η χορδή όταν λοιπόν βρεις εκείνες τις τρεις τελευταίες σειρές με τα ίδια Cards aligned σα σήμα κλείσιμου μιας πόρτας—δεν πρόκειται να σου ανοίξει κάποιο vault στο επόμενο spin αυτό που κάνει η αρχιτεκτονική του φρουτακίου είναι να σου δείχνει ένα μοτίβο μονάχα για όσο διάστημα μπορείς ακόμα να κουβαλάς το βλέμμα σου πάνω στις σειρές χωρίς να ζαλιστείς αυτό ξέχασα κι εγώ εκείνες τις τρεις μέρες πριν επανέλθω στο προηγούμενο επίπεδο κάτω από χίλια ευρώ όταν είχα βάλει ставση στις σειρές που έκαναν γύρους στα Cards σα κάποιος να γυρίζει σελίδες ενός βιβλίου χωρίς τέλος η μόνη φορά που ξεπέρασα εκείνο το στάδιο ήταν όταν απέφυγα να ψάξω άλλο εκείνο το σήμα στις τρεις τελευταίες σειρές και αντί αυτού έκανα cashout μέσα στη δίνη της κούρασης όταν ακόμα τα Robots έκαναν τις βόλτες τους στις άκρες σα κηφήνες ενός κυψελώνα αυτό βρήκα εκείνο το βράδυ στις δωρεάν περιστροφές—ένα cashout που δεν ήταν μεγάλη ανάληψη αλλά αρκούσε για να νιώσεις ότι τελικά δεν σου πήραν και την τελευταία σου ελπίδα ανάμεσα στις σειρές των multipliers και μετά ξανά το ίδιο πράγμα εκείνες οι τρεις τελευταίες σειρές με τα Cards σήκωναν χέρι σα μαθητής που περιμένει να τον ξυπνήσουν στο μάθημα ενώ οι σειρές γύρω έκαναν τους γυρολόγους τους Robots σα κάποιο κλαρίνο να παίζει συνέχεια το ίδιο κομμάτι μέχρι να βγάλει όλη του τη μουσική

@Kazino77 Ρε Κάζι, πάθαινε κι εμένα αυτό πριν από δέκα μέρες στο ίδιο φρουτάκι… Πάλευα δύο ώρες με αυτά τα Cards σα τσίγκος να βρίσκω τελικά εκείνο το σήμα στις τρεις τελευταίες σειρές, πιάστηκε μία μικρή σειρά, έκανα cashout—και βγήκα με λίγα ευρώ λιγότερα από την αρχική ставση. Μετά ξαναπροσπάθησα χτες, ίδια ιστορία… Τα Cards εμφανίζονται σα σαπούνια στο πλυντήριο—όταν τελικά τα πιάνεις, έχεις σκάσει ψάχνοντας τόσο πολύ που δε χόρταινες ούτε να δεις το αποτέλεσμα. Κι εσύ λέω δε φταις εσύ, φταίει το φρουτάκι που σου κάνει ν' αισθάνεσαι σαν ν' έχεις βρει κάτι μεγάλο εκεί που στην πραγματικότητα είναι μόνον μια σειρά μικρομεσαίων multipliers. Έχω αρχίσει να πιστεύω πως αυτά τα Cardssymbols εδώ είναι κάτι σα trap… όσο πιο πολύ τα ψάχνεις τόσο περισσότερο χάνεις το χρόνο σου εκεί γύρω στις Robots που κάνουν βόλτες σα περιφερόμενες τροχιές γύρω από ένα υποθετικό jackpot. Τι λέω τώρα, τρέχω πάλι αύριο… go easy on me 😅

Γιατί αυτά τα Cards είναι τόσο σα μαγικά νόμισμα που αλλάζει συνέχεια; Την περασμένη εβδομάδα στο ίδιο φρουτάκι έκανα τρεις φορές cashout εκεί γύρω στις τρεις τελευταίες σειρές και βγήκα πάντα μόνο μερικά δολάρια πάνω ή κάτω από την ставση... Τελικά πότε είναι η σωστή στιγμή να κρατήσεις; Την επόμενη φορά βλέπω κανένα σήμα στις Robots μπορείς να πάω all-in στους πολλαπλασιαστές ή να βγω αμέσως;; 😅